//Ziekte van Lyme (Borreliose)
Ziekte van Lyme (Borreliose) 2018-05-25T20:22:08+00:00

Ziekte van Lyme (Borreliose)

De ziekte van Lyme is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi. Deze bacterie kan niet alleen door teken worden overgedragen, maar door ieder besmet stekend en bloedzuigend insect. Ook is aangetoond dat een zwangere vrouw die geïnfecteerd is dit kan overdragen op het ongeboren kind. Andere indirecte besmettingswegen die worden vermoed, maar nog niet wetenschappelijk bewezen zijn: borstvoeding, menselijk en dierlijk contact, sperma, bloedtransfusies, transplantaties en het eten van onvoldoende verhit besmet vlees.

Borrelia burgdorferi kan het bloed en weefsels binnendringen van geïnfecteerde zoogdieren en vogels. Zo komt hij in de natuur ook voor bij o.a. muizen. Na bloed te hebben gezogen van een geïnfecteerd dier kunnen de teken de bacterie overbrengen op mensen, huisdieren, reeën en andere warmbloedige dieren.

Symptomen ziekte van Lyme

Bij een infectie met de Borrelia bacterie kan op de plaats van de beet dagen tot weken erna een rode plek ontstaan die geleidelijk groter wordt en vaak in het midden verbleekt zodat er een ring ontstaat. Deze huidaandoening wordt een erythema migrans (EM) genoemd. De EM ziet er niet altijd hetzelfde uit. En heel belangrijk: niet iedereen die besmet raakt, krijgt een EM! Verder kun je enige tijd na de beet griepachtige klachten krijgen, zoals hoofdpijn, stijve nek, koorts, spierpijnen, lymfklierzwelling en vermoeidheid. Vooral bij kinderen kan een gezichtsverlamming een uiting zijn. Deze klachten kunnen weer verdwijnen (stadium 1). Als de bacterie zich door het lichaam verspreidt, kunnen diverse symptomen ontstaan (stadium 2 en 3). De ziekte van Lyme is een multi-systeem ziekte die kan leiden tot o.a. neurologische (zenuwstelsel/hersenen), dermatologische (huid), reumatologische (spieren en gewrichten), cardiologische (hart), oftalmologische (ogen) en psychiatrische klachten.

De volgende symptomen kunnen zowel in stadium 2 als in 3 voorkomen. Zij kunnen mild tot zeer ernstig zijn. Stadium 3 wordt ook wel chronische Lyme genoemd.

  • Uitslag of andere huidafwijking ter plaatse van de beet
  • Huiduitslag op andere plaatsen
  • Temperatuursverhoging, koorts
  • Koude rillingen
  • Transpiratie, nachtelijke zweetaanvallen
  • Vermoeidheid tot zeer ernstige vorm, (vgl. CVS)
  • Frequente infecties (o.a. sinusitis, luchtweginfecties, blaasontsteking)
  • Klierzwellingen (hals, oksels, liezen)
  • Pijnlijke keel
  • Kortademigheid, hoesten, kuchen
  • Hoofdpijn
  • Stijve nek, nekpijn, nekkraken
  • Stijfheid  en/of rugpijn
  • Tintelingen, doofheid, brandend of stekend gevoel en schietende pijnen
  • Pijn in de borstkas, ribben
  • Pijn en/of zwelling in gewrichten
  • Pijn in spieren, pezen en aanhechtingen (vgl. fibromyalgie)
  • Spiertrekkingen in het gezicht of elders
  • Spierkrampen, restless legs
  • Onverklaarbaar trillen of schokken
  • Halfzijdige gezichtsverlamming (Bell’se parese)
  • Zwelling rond de ogen
  • Dubbelzien, tunnel zien, moeite met scherp zien, oogpijn
  • Overgevoeligheid voor licht
  • Pijn en jeuk in de oren
  • Oorsuizen, zoemen of fluiten
  • Overgevoeligheid voor geluid
  • Hartkloppingen, ruis, onregelmatige hartslag, hartblok
  • Maagpijn, buikpijn
  • Verlies van eetlust
  • Misselijkheid
  • Toegenomen intolerantie voor alcohol, kater
  • Toegenomen voedingsintolerantie
  • Gewichtsverandering
  • Haaruitval
  • Verandering van stoelgang (obstipatie, diarree)
  • Slaapstoornis, te lang, te kort, vroeg ontwaken, vermoeid wakker
  • Duizeligheid, evenwichtsstoornis, toegenomen reisziekte
  • Licht in het hoofd, problemen met staan/lopen
  • Moeite met concentratie, nieuwe informatie begrijpen, begrijpend lezen
  • Verwardheid, moeite een gedachtespoor vast te houden
  • Vergeetachtigheid  en slecht korte termijn geheugen
  • Oriëntatie problemen (verdwalen, dingen kwijtraken)
  • Moeilijkheden met spreken (woorden vinden, verkeerde woorden zeggen, stotteren, slecht articuleren)
  • Stemmingswisselingen, prikkelbaarheid, woede uitbarstingen
  • Somberheid, en/of angst, piekeren
  • Geïrriteerde blaas, urineverlies of moeilijk kunnen plassen
  • Seksuele functiestoornis en libido verlies
  • Pijn in de onderbuik
  • Alleen vrouwen: melkproductie, borstpijn, onregelmatige van de menstruatie
  • Alleen mannen: pijn in de zaadballen

Diagnose ziekte van Lyme

De diagnose moet gebaseerd zijn op de geschiedenis, symptomen en resultaten van onderzoeken. Meestal voert men een bloedtest uit. Er kan ook op antistoffen getest worden in het gewrichtsslijm of bij een vermoeden van neuroborreliose in het hersenvocht. Deze laatste onderzoeken zijn niet geheel zonder risico.

Let op! Een negatieve test sluit de ziekte van Lyme niet uit. De resultaten van de testen moeten in combinatie met de andere informatie beoordeeld worden. Als er een rode uitslag na een beet is, dan is dat bewijs voor een infectie en moet men direct langdurig met antibioticabehandeling beginnen. Hoe langer men wacht met behandelen, hoe moeilijker het is om te genezen.

Waarom is de Lyme-bacterie zo hardnekkig?

Als iemand net geïnfecteerd is, bevinden zich eerst nog maar weinig bacteriën in het lichaam en ook hebben ze zich nog niet verspreid. Maar de bacteriën zullen zich vermeerderen en zich verspreiden in het lichaam. De bacterie trekt zich vaak terug uit het bloed en gaat in weefsels zitten die voor het immuunsysteem en antibiotica moeilijk te bereiken zijn, zoals in de gewrichten en in het centraal zenuwstelsel. Verder kan het immuunsysteem door de infectie worden ontweken en beïnvloed.

De Lyme-bacterie heeft zeer geavanceerde overlevingsmechanismen die hem beschermen in een vijandige omgeving. Zo kan hij behalve in de normale spirocheetvorm ook in andere vormen voorkomen (350). Hieronder staan 2 voorbeelden:

  • De cystische vorm, waarbij de bacterie in een beschermend hulsel zit dat hem beschermt tegen antibiotica en het immuunsysteem.
  • De L-vorm of celwand loze vorm, waarbij de celwand ontbreekt zodat de bacterie onzichtbaar is voor het immuunsysteem en antibiotica die op de celwand inwerken (bijv. Amoxicilline) geen effect hebben.

Verder heeft de Lyme-bacterie een lange delingstijd en kan hij zeer lang in een rustfase blijven. In deze toestand heeft antibiotica geen effect met als gevolg dat behandeling niet aanslaat en geen of slechts tijdelijk verbetering geeft. Succes van de behandeling met antibiotica kan worden verwacht wanneer met de kuur direct na de besmetting wordt begonnen. Het resultaat van antibiotica wordt twijfelachtiger naarmate de besmetting langer geleden is. Na zo’n vier weken hebben de bacteriën zich in het lichaam verspreid en zijn niet zonder meer bereikbaar voor antibiotica. Een dergelijke behandeling kan dan meer nadelen hebben dan voordelen doordat het eigen immuunsysteem wordt afgezwakt terwijl het antibioticum niet veel meer kan uitrichten. Een kuur moet lang genoeg duren (minimaal 4 tot 6 weken onafgebroken) en hoog genoeg gedoseerd zijn. Sommige antibiotica doden de bacteriën niet maar belemmeren hen om zich te vermeerderen.

Doordat de behandeling met antibiotica in de praktijk minder succesvol is gebleken dan was verwacht, is de prognose na een reguliere behandeling niet altijd positief. Later optredende klachten worden vaak niet geïnterpreteerd als behorend tot de ziekte van Lyme.

De alternatieve / complementaire behandeling van de ziekte van Lyme

Gegeven de ernst van de ziekte zou het goed zijn om een reguliere therapie met antibiotica vergezeld te laten gaan van complementaire interventies. Met behulp van BICOM bioresonantie kan de bacterie worden vastgesteld en behandeld. De behandeling van de ziekte van Lyme vereist naast een uitgebreid behandelplan de nodige tijd en inzet van patiënt en therapeute.

In Centrum Engelbrecht stel ik een behandelplan op bestaande uit een combinatie van BICOM bioresonantie, acupunctuur, voedingsadviezen, supplementen en leefstijladviezen. De diverse klachten vragen elk een eigen behandeling. Binnen mijn specialisaties is er wat dat betreft veel mogelijk en ik boek dan ook positieve resultaten.

Verder kunnen er met bioresonantie co-infecties bij Lyme uitgesloten worden of zo nodig mede behandeld worden. De ziekte van Lyme is namelijk niet de enige tekenziekte. Teken kunnen behalve Borrelia burgdorferi ook nog drager zijn van andere potentiële ziekteverwekkers: virussen, bacteriën en protozoa. Andere micro-organismen die in teken binnen Europa zijn aangetroffen zijn o.a Borrelia, Rickettsia, Erhlichia, Babesia, Bartonella, Tularemia, Tekenencefalitis (FSME), Tick-borne lymphadenopathy (TIBOLA).

Meer weten? Dan dan gerust contact op voor meer informatie of het maken van een afspraak.

Interessant om te lezen: